Thursday, February 9, 2012

Paksa Senyum Palsu.

Kebodohanku telah anggap dirimu 
Kan baik untukku butakan hatiku
Kau pergi begitu saja tak kutahu
Ku telah layu
Mungkin kerana ku terlalu mencintaimu
Ku terluka
Kemana kuberlari kemana aku kan pergi
Kenangan Hiidupku - Geisha


Serius setiap kali dengar lagu ni bila time happy gelak-gelak huha pon mesti rasa nak menangis. Serius. 
Yes, cuma aku yang tahu hati aku. Bukan ini yang patut jadi. Bukan ini kisahnya. Tapi semua ini takdir.
Kawan-kawan kata, itu jodoh. Jodoh bukan kebetulan. Jodoh itu suratan.
Maka aku juga harus terima kenyataan. 
Dalam kisah ini bukan aku heroinnya. Aku cuma sebagai watak sampingan yang kadang-kadang cuma dapat RM10. 
Tapi aku tak pernah berharap heroin yang betul-betul itu mati kena langgar lori ataupun kena culik jual dekat Thailand. Tak pernah. Sungguh. 
Kisah ini ialah kisah ending happily ever after untuk hero & heroin itu. 
Watak sampingan macam aku cuma layak untuk senyum paksa palsu.

Kau pernah tak rasa peritnya paksa senyum palsu ? 
Mungkin sebab kau terlalu bermakna dalam hidup aku. 
Semoga bahagia.



Aku sihat - Bukan sembuh daripada luka, tetapi seolah-olah luka itu memang sedia tiada sejak mula.




*Saya harap takkan jejakkan kaki di KL Sentral lagi.
                    

2 comments:

Qa Thyqa said...

senyumlah dgn ikhlas ya syg..
:)

Nana said...

Hehe okay Atyq ! :)